Anasayfa­Portalli­SSS­Arama­Kayıt Ol­Üye Listesi­Kullanıcı Grupları­Giriş yap
Yeni Başlık Gönder   Cevap GönderPaylaş | 
 

 --Üyelerden Üyelere ve Yönetime--

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
mustafayildiran01
Admin


Mesaj Sayısı: 200
Kayıt tarihi: 26/01/07

MesajKonu: SİMSİYAH DUVAR   C.tesi 10 Şub. 2007, 23:30

Aynı kalp rahatsızlığıyla aynı kaderi paylasan iki yaşlı adam aynı odayı da paylaşıyorlardı. Tek fark biri cam kenarında diğeri ise duvar dibinde yatıyordu. Cam kenarındaki yaşlı adam her gün camdan bakarak arkadaşına dışarısını anlatırdı.


"Bugün deniz sakin, yine de hafif rüzgar var sanırım çünkü uzaktaki teknenin yelkenleri rüzgarla doluyor. Park bu sabah sakin, iki salıncak dolu iki salıncak bos, dünkü sevgililer yine geldi, aynı yere oturup konuşmaya başladılar, elele tutuştular, ne kadar da yakışıyorlar birbirlerine. Erguvan ağaçları ne kadar güzel açmış her yer mor bir renk almış, erik ağaçları da beyaz çiçekleriyle onlara eşlik ediyor. Denizin üzerindeki martılar bugünkü yemeklerini arıyorlar, ne güzel de dalıyorlar suya"


Günler böyle geçip gidiyordu ta ki cam kenarındaki yaşlı adam kalp krizi geçirene kadar, iste o anda duvar kenarındaki adam düğmeye bassa kurtaracaktı arkadaşını ama şeytana uydu, bunca zamandır sadece dinleyebiliyordu, artık görebilirdi de, iste bunun için düğmeye basmadı ve hemşireyi çağırmadı. Aynı kaderi paylaştığı kişiyi ölüme gönderdi, ama o bunun haklı bir savunma olduğunu düşünüyordu.

Ertesi gün hastabakıcılar ölen yaşlı adamın yerine kendisini koymaya gelmişlerdi. Hemen yatağının yerini değiştirdiler, işte o günlerdir bakmak istediği manzarayı nihayet görecekti.

Başını kaldırdı ve pencereden baktı


"Simsiyah bir duvar"
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://yildiranmustafa.spaces.live.com/
mustafayildiran01
Admin


Mesaj Sayısı: 200
Kayıt tarihi: 26/01/07

MesajKonu: İNSANLIK ÖLDÜMÜ????   C.tesi 10 Şub. 2007, 23:35

Hz. Ömer arkadaşlariyla sohbet ederken, huzura üç genç girerler. Derler
ki :

-"Ey halife, bu aramizdaki arkadaş bizim babamizi öldürdü. Ne gerekiyorsa
lütfen yerine getirin."
Bu söz üzerine Hz.Ömer suçlanan gence dönerek :

- Söyledikleri doğru mu diye sorar , Suçlanan genç der ki :

-Evet doğru.

Bu söz üzerine Hz Ömer;
-Anlat bakalim nasil oldu diye sorar:

Bunun üzerine genç anlatmaya başlar, der ki :

-"Ben bulundugum kasabada hali vakti yerinde olan bir insanim ailemle
beraber gezmeye çiktik, kader bizi arkadaslarin bulundugu yere getirdi.
Afedersiniz hayvanlarimin arasinda bir güzel atim var ki dönen bir
defa daha bakiyor, hayvana ne yaptiysam bu arkadaslarin bahçesinden
meyva koparmasina engel olamadim, arkadaslarin babasi içerden
hisimla çikti , atima bir taş, atti atim oracikta öldü. Nefsime bu
durum agir geldi, ben de bir tas attim, babasi öldü. Kaçmak istedim
fakat arkadaslar beni yakaladi, durum bundan ibaret" dedi.

Bu söz üzerine Hz Ömer:

-"Söyleyecek bir sey yok, bu suçun cezasi idam.Madem suçunu da kabul
ettin" dedi.

Bu sözden sonra delikanli söz alarak

-"Efendim bir özrüm var" diyerek konusmaya basladi

- "Ben memleketinde zengin bir insanim, babam rahmetli olmadan bana epey
bir altin birakti. Gelirken kardesim küçük oldugu için saklamak zorunda
kaldim. Simdi siz bu cezayi infaz ederseniz yetimin hakkini zayi
ettiginiz için Allah(cc) indinde sorumlu olursunuz, bana üç gün izin
verirseniz ben emaneti kardesime teslim eder gelirim, bu üç gün içinde
yerime birini bulurum" der.

Hz. Ömer dayanamaz der ki :

-"Bu topluluga yabanci birisin, senin yerine kim kalir ki?!"

Sözün burasinda genç adam ortama bir göz atar, der ki:

- "Bu zat benim yerime kalir." O zat Hz. Peygamber Efendimizin (sav) en
iyi arkadaşarindan daha yaşarken cennetle müjdelenen Amr Ibni As' dan
başkasi değildir. Hz.Ömer Amr'a dönerek,

- "Ey Amr, delikanliyi duydun" der.

O yüce sahabi

-"Evet, ben kefilim" der ve genç adam serbest birakilir.

Üçüncü günün sonunda vakit dolmak üzere ama gençten bir haber yoktur.
Medine'nin ileri gelenleri Hz. Ömer'e çikarak genc'in gelmeyecegi,
dolayisiyla Amr Ibni As'a verilecek idam yerine maktülün diyetini
vermeyi teklif ederler, fakat gençler razi olmaz ve "babamizin kani
yerde kalsin istemiyoruz" derler.

Hz. Ömer kendinden beklenen cevabi verir der ki :

"Bu kefil babam olsa farketmez cezayi infaz ederim."

Hz Amr Ibni As ise tam bir teslimiyet içerisinde der ki :

-"Biz de sözümün arkasindayiz."

Bu arada kalabalikta bir dalgalanma olur ve insanlarin arasindan genç
görünür. Hz. Ömer gence dönerek derki evladim gelmeme gibi önemli bir
nedenin vardi neden geldin?" Genç vakurla basini kaldirir ve (günümüz
insani için pek de önemli olmayan)

"AHDE VEFASIZLIK ETTI" demeyesiniz diye geldim der.

Hz.Ömer basini bu defa çevirir ve Amr Ibni As'a der ki :

-"Ey Amr, sen bu delikanliyi tanimiyorsun nasil oldu onun yerine kefil
oldun".

Amr Ibni As Allah kendisinden ebediyyen razi olsun, vakurla kanimizi
donduracak bir cevap verir,

-"Bu kadar insanin içerisinden beni seçti.

"INSANLIK ÖLDÜ "dedirtmemek için kabul ettim" der.

Sira gençlere gelir, derler ki :

-"Biz bu davadan vazgeçiyoruz."

Bu sözün üzerine Hz Ömer :

-"Ne oldu, biraz evvel "babamizin kani yerde kalmasin" diyordunuz ne oldu
da vaz geçiyorsunuz?" der.

Gençlerin cevabi da dehsetlidir :

-"MERHAMETLI INSAN KALMADI" DEMEYESINIZ DIYE ...
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://yildiranmustafa.spaces.live.com/
 

--Üyelerden Üyelere ve Yönetime--

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
 :: [--GENEL KONULAR--]-
Yeni Başlık Gönder   Cevap Gönder